|
|
NIEZBĘDNIK TURYSTY GÓRSKIEGO
Zanim wyruszysz w góry
Wędrówka górskimi szlakami tak w lecie jak i w zimie, to jeden z najlepszych sposobów
spędzenia wolnego czasu, ale tym wędrówkom mogą towarzyszyć zagrożenia czy wypadki.
Aby unikać tych zagrożeń każdą wyprawę w góry należy starannie przygotować.
Dostępne przewodniki i mapy turystyczne dostarczą nam wielu informacji, pomoga podjąc
decyzję w jaki rejon gór się udać, dadzą orientację jakich trudności terenowych
oczekiwać i ile nam to zajmie czasu.
Podstawowe informacje jakie powinniśmy zebrać to:
przebieg szlaku turystycznego, którym będziemy się kierować - czy
stokiem leśnym, grzbietami czy halami itp.
sieć schronisk turystycznych
czas marszu od planowanego punktu wyjścia do punktu docelowego
lokalizacja obiektów, które moge stanowić awaryjne schronienie na
szlaku w przypadku załamania sie pogody - szałasy, schrony, koleby, leśniczówki itp.
drogi odwrotu jeżeli podejmiemy decyzję o skróceniu naszej wędrówki
(deszcz, mgła, burza)
wysokości nad poziomem morza (n.p.m.) na jaką będziemy musieli podejść i wędrować
oraz różnice wzniesień na podejściach i zejściach w czasie wędrówki.
Planując wędrówkę górską wzkazanym jest zabranie telefonu
komórkowego - z dobrze naładowaną baterią zasilającą - przynajmniej jednego na
grupę i wprowadzenie do pamięci telefonów alarmowych GOPR.
W placówkach GOPR można uzyskać dodatkowe informacje o aktualnych
panujących warunkach w górach i na szlakach.
ZOSTAW W MIEJSCU POBYTU WIADOMOŚĆ O TRASIE WYCIECZKI I PRZEWIDYWANEJ
GODZINIE POWROTU. JEŻELI ZMIENISZ PLANY ZAWIADOM O TYM GOPR-TOPR. POGOTOWIE GÓRSKIE NIE
ZATRUDNIA DETEKTOWÓW I JASNOWIDZÓW.
Podstawą ekwipunku turysty górskiego jest odpowiednie i wygodne obuwie
oraz plecak, w którym niezależnie od pory roku i pogody winny znajdować się m.in.:
. czapka i rękawiczki, zapasowe skarpety i koszula
. ubranie przeciwdeszczowe, wiatrochronne
. płachta
. podręcza apteczka, latarka, zapałki
WYCHODŹ W GÓRY NA WĘDRÓWKA RANKIEM. POGODA PSUJE SIĘ ZWYKLE WCZESNYM
POPOŁUDNIEM.
Wędrójąc górskim szlakiem turystycznym podziwiamy przyrodę, widoki,
panoramę gór, ale też musimy cały czas orientować się w terenie i znać aktualne
nasze miejsce pobytu, a więc:
znać kierunki stron świata, w którym biegnie szlak turystyczny na całym odcinku
pamiętać jakimi formacjami terenowymi prowadzi się szlak - grzbiet, po stoku, polana,
hala, partie leśne itp.
znać aktualny czas marszu od momentu wyjscia co pozwoli podjać decyzję - zawrócić czy
też kontynuować wędrówkę gdyż bliżej jest do punktu końcowego wędrówki.
W przypadku zagubienia szlaku turystycznego przy dobrej pogodnie
należy: ustaliś kierunek skąd przyszliśmy, ustalić kierunek w którym winien
prowadzić szlak, ustalić na jakiej formacji górskiej się znajdujemy i którędy w tym
rejonie winien przebiegać szlak turystyczny. Nalezy wtedy ustalic w jakim kierunku
należy się udać celem odnalezienie zagubionego szlaku. W tym celu winny udać się 2-3
osoby a reszta grupy oczekuje na miejscu. Niedopuszczalne jest rozejście się całeg
grupy w celu poszukiwania szlaku. Natomiast przy zgubieniu szlaku przy złych warunkach
atmosferycznych - mgła, deszcz - należy: ustalić kierunek z którego przyszliśmy,
ustalić na jakiej formacji górskiej się znajdujemy, ustalić w którym miejscu i w
jakim czasie mieliśmy ostatni znak turystyczny na szlaku. Najkorzystniej jest zawrócić
do miejsca, w którym ostatni raz widzielismy znak na szlaku, zachować spokój i
opanowanie.
Należy pamietać, że w okresie zimowym pokrywa śniegu może
całkowicie zmienić obraz terenu, a śnieg uniemożliwia odszukanie znaków turystycznych
gdyż gałęzie drzew obciążone śniegiem moga zwisając zasłaniać te znaki, również
nawiany śnieg może powodować, że na szlaku będą znajdować się pod śniegiem.
Również "szadź" występująca w porze jesiennej i zimowej może czynić znaki
turystyczne niewidocznymi.
Drogi odwrotu z planowanej trasy wycieczki, zwłaszcza w Tatrach mogą być wybrane
jedynie znakowanymi szlakami turystycznymi, gdyż inaczej staną się pułłapką, a nie
drogą do schroniska, drogą do domu.
POSZUKIWANIE SAMOTNEGO TURYSTY W GÓRACH, TRUDNIEJSZE JEST OD ZNALEZIENIA
CZTEROLISTNEJ KONICZYNY. ZASTANÓW SIĘ - NIE WIESZ CO OZNACZA BEZRADNE OCZEKIWANIE NA
POMOC.
Dłuższą trasę podejmuj zawsze w grupie, w której będzie
przynajmniej jeden znający trasę.
Przed wyruszeniem w trasę zostaw wiadomość w miejscu zamieszkania o
wyborze trasy i przybliżonym czasie powrotu.
Sprzętu narciarskiego używaj stosownie do charakteru terenu i stanu
śniegu. W zależności od nich można używać nart biegowych lub śladowych,
turystycznych lub do ski-alpinizmu.
Przed wyruszeniem w trasę zapoznaj się z informacjami o stanie
zagrożenia lawinowego, stanie pokrywy śnieżnej. Zapoznaj się również z najnowszym
komunikatem meteorologicznym i śledź stan pogody na trasie. W przypadku pogorszenia się
pogody wróć z trasy.
Nie podejmuj wycieczki po wielkich opadach śniegu, przy nagłym
ociepleniu i w mgle.
Na trasie wystrzegaj się stromych stoków i nie wchodź do
niebezpiecznych żlebów, którymi mogą zejść lawiny śnieżne.
W przypadku zabłądzenia, staraj się dostać najkrótszą drogą do
doliny, ale nie żlebem, tylko grzbietem lub grzędą.
W razie wypadku wołaj o pomoc jakimkolwiek sygnałem akustycznym lub
świetlnym - sześć razy na minutę z jednominutową przerwą. Wypadek zgłoś w
najbliższym punkcie ratowników górskich.
Informacje zaczerpniete ze strony GOPR
|
|
|
